RAZEM Z DZIECKIEM.

Jakie są Twoje najpiękniejsze wspomnienia z dzieciństwa?
Głośny śmiech, mama, tata, uściski , łaskotki, wspólna zabawa... Tego samego pragną Twoje dzieci. Spraw, by czuły się szczęśliwe i kochane.

Bliski kontakt z tata i mama, ich uwaga, wyrazy czułosci i czas poświęcony wyłącznie dziecku to rzeczy niezbędne małemu człowiekowi. Dzięki takim gestom czuje się bezpieczny i kochany.
W kontaktach z rodzicami uczy się podstawowych relacji międzyludzkich m.in. okazywania uczuć, nazywania emocji, wyrażania opinii i dostosowywania się do wymagań.

Jeżeli dorośli słuchają dziecka z zainteresowaniem, to tym samym uczą je, że są one osobami godnymi uwagi.
To bardzo ważne. Mały człowiek ma poczucie własnej wartości.

My, rodzice, mamy jednak coraz większe trudności z byciem mamą i tatą z dziecięcych marzeń. Jesteśmy zmęczeni, znerwicowani, zmartwieni, rozdrażnieni... Ten problem jest powszechny.

Z najświeższych badań wynika, że słabną więzi pomiędzy rodzicami i dziećmi. Większość rodziców mówi, że spędza ze swoim potomstwem coraz mniej czasu. Jako powód rodzice podają zaabsorbowanie pracą. Wracają do domu tak zmęczeni i zestresowani, że niemal co drugi odmawia dziecku proszącemu o wspólną zabawę.

Jeśli dziecko próbuje nawiązać kontakt z rodzicami, ale spotyka się z odmową, czuje się odrzucone. Gdy odmowa zdarza się często, narusza fundament rozwoju emocjonalnego dziecka. Zaburza jego potrzebę bezpieczeństwa, bycia akceptowanym i kochanym. Tymczasem wpływu bezpośredniego kontaktu z rodzicami na rozwój dzieci nie sposób przecenić.

W latach poprzedzających dorastanie rodzice są dla nich najważniejszymi modelami ludzkich zachowań. Dziecko stara się ich naśladować. Psycholodzy podkreślają, że mniej istotne jest, co wówczas mówimy naszym dzieciom, niż to, jak sami postępujemy. Rezultaty wychowania zależą więc od tego, ile czasu i jak spędzimy z naszymi dziećmi.

Wielu rodziców doskonale rozumie dziecięcą potrzebę kontaktu, nie potrafi jej jednak zaspokoić. Czują się winni i bezradni. Poświęcają przecież mnóstwo wysiłku, by dzieciom niczego nie brakowało. Dbają o zdrowie, wyżywienie, wykształcenie, talenty i wakacje dziecka.

Jak w codziennym życiu znaleść jeszcze czas na głupstwa, na beztroską zabawę?
Rzecz w tym, że nie chodzi o głupstwo, tylko o bardzo poważną sprawę- budowanie więzi na całe życie. A nasze dzieci wcale nie wymagają od nas tak wiele. Godzina dziennie z mamą lub tatą, spędzona na zabawie, rozmowie lub wspólnej pracy, wystarcza dziecku do prawidłowego rozwoju. Ważne, aby czas, jaki jesteśmy w stanie ofiarować dziecku, był poświęcony naprawdę tylko jednemu. Obok siebie, pod jednym dachem, spędzamy przecież co dzień sporo czasu.

Ponad połowa rodziców nie ma pomysłów, w jaki sposób spędzać czas z dzieckiem. Najlepiej je po prostu o to zapytać.
Małe dzieci potrzebują fizycznej bliskości: rozmaite formy przytulanek, pieszczot, pozorowanych walk, siłowań i zabaw, wymagających dotykania się i przytulania zawsze je cieszą. Starsze unikają kontaktu dotykowego- ich potrzebę bliskości zaspokoić trudniej. Potrzebują rozmów. O problemach dorosłych, sensie życia, marzeniach i planach. Lubią wyrażać opinie i być pytane o zdanie. Uwielbiają słuchać, jeśli nauki popiera się własnym przykładem z dzieciństwa. Pragną pochwał.
Tylko co trzeci polski rodzic jednak rozmawia z dzieckiem i to wyłącznie o sprawach szkolnych. Równie niewielu chodzi ze swoimi dziećmi na spacery lub wyjeżdża, a tylko co dwudziesty zabiera je do muzeum. Dwie trzecie rodziców czas z dziećmi spędza... przed telewizorem. Szkoda. Radosne dzieciństwo daje nam przecież siłę do zmagań z losem na całe życie.

JAK SPĘDZAMY CZAS Z DZIEĆMI ?

-59, 2 % oglądamy telewizję
-31,3 % robimy zakupy
-28,2 % rozmawiamy
-26,3 % wyjeżdżamy
-26,1 % odrabiamy lekcje
-25,0 % bawimy się
-7,3 % uprawiamy sport
-5,2 % inne zajęcia
-4,6 % chodzimy do kina, teatru
-5,0 % nie spędzamy czasu z dziećmi

Autor: mgr Dorota Dziąbek nauczycielka nauczania zintegrowanego Szkoła Podstawowa nr 1 im. Księstwa Siewierskiego w Siewierzu