Historia szkoły w Jodłówce-Wałkach


     Historia szkoły w Jodłówce-Wałkach sięga chwili, kiedy to tutejsze dzieci zaczęły uczęszczać na naukę czytania, pisania i rachowania. Działo się to na przełomie XIX i XX wieku.
     Uczono w prywatnym domu, a nauczycielami bardzo nielicznej grupy dzieci byli miejscowi gospodarze, którzy sami nauczyli się czytać i pisać w czasie odbywania służby wojskowej w armii austriackiej. Wówczas, większość mieszkańców wsi uważała naukę za zupełnie niepotrzebną.
     Dopiero w roku 1908, niektórzy rodzice wysyłali swoje dzieci do Ochronki w Woli Rzędzińskiej, gdzie uczyły siostry zakonne. Nauka odbywała się późną jesienią, w zimie i wczesna wiosną. W pozostałych miesiącach dzieci pomagały rodzicom w gospodarstwie.
     Ponieważ do szkoły było daleko a zimy były ciężkie, biedniejsze dzieci nie miały w co się ubrać, dlatego grupa ludzi rozumiejąca potrzebę nauki zaczęła myśleć o wybudowaniu w tutejszej wsi własnej szkoły.
     Miejscowi gospodarze podarowali pod budowę kawałek piaszczystej ziemi. 94 lat temu rozpoczęto pracę przy budowie tej szkoły.
     Prace przerwała I Wojna Światowa, dopiero w roku 1919 dokończono budowę i dzieci rozpoczęły naukę. Była to szkoła jednoklasowa z jednym nauczycielem i dwoma salami lekcyjnymi.
     1 września 1939 roku, podobnie jak we wszystkich szkołach polskich, nie rozpoczęto zajęć. W okresie okupacji, tj. do roku 1944, te dzieci, które chciały, przychodziły do szkoły i mogły się uczyć.
     W roku 1944 szkoła została zamieniona na szpital dla żołnierzy niemieckich, a potem rosyjskich. Zajęcia lekcyjne zawieszono. W tym czasie budynek został zdewastowany, całkowicie zniszczony, spalono całą dokumentację i wyposażenie.
     W lutym 1945r., a więc kilka dni po wyzwoleniu, dzieci szkolne razem z kierownikiem szkoły przystąpiły do remontu budynku.
     Rok szkolny 1945/46, to nowy rozdział w dziejach tej szkoły. Niepozorny budynek, którego część środkowa wykorzystywana jest do dziś stał się pełną, siedmioklasową szkołą. Zaistniała konieczność rozbudowy szkoły. I tak w 1958 i 1970 roku dobudowano kolejne pomieszczenia. W następnych latach dzięki pomocy mieszkańców wsi wykonano wiele remontów, by poprawić dzieciom warunki higieniczno- sanitarne.
     Jak odnotowano w kronice szkolnej 12 czerwca 1985r.- 22 lata temu, odbyła się w naszej szkole wielka uroczystość, a związana była z nadaniem szkole imienia Jana Kochanowskiego. Ktoś z gości napisał:Uroczystość wspaniała, godna Jana z Czarnolasu. Na tę okoliczność mieszkańcy ufundowali tablicę pamiątkową.
     Kolejne lata to starania o rozbudowę szkoły i budowę Sali gimnastycznej. Przez kilka lat było szereg zamierzeń, koncepcji i dopiero trzy lata temu zaczęły się spełniać nasze marzenia.
     Dziś możemy przeżywać kolejną uroczystość szkloną - Nadania Szkole Sztandaru, ale już w pięknej, nowowybudowanej sali gimnastycznej wraz z zapleczem.
     Zapewniamy, że tak jak dotychczas - my nauczyciele i nasi uczniowie, dbać będziemy o dobre imię Naszej szkoły. W dalszym ciągu będzie Ona szkołą bezpieczną, atrakcyjną, dobrze przygotowującą do dalszego kształcenia, wychowującą w duchu chrześcijańskim.