W dniu 10 czerwca miała miejsce jednodniowa wycieczka do Baranowa Sandomierskiego oraz Sandomierza - miast położonych malowniczo nad Wisłą. Wzięły w niej udział klasy starsze IV-VI. Oprócz atrakcji związanych ze zwiedzaniem zabytków kultury w tych miastach, uczestnicy mieli okazję przepłynąć statkiem po Wiśle, przejść podziemnym tunelem, który przebiega pod kilkoma kamienicami w rynku, czy też wspiąć się na wierzchołek Bramy Opatowskiej, aby podziwiać przepiękną  panoramę tego starego grodu. Stanisław Sarnicki w swoim dziele zatytułowanym „Opisanie Polski” z 1585 roku tak oto przedstawia Sandomierz: „Miejscowość ta jest nadzwyczajnie piękna i przyjemna. Są tam uprawiane winnice. Wszędzie rozciągają się sady. Tak, iż sądziłbyś, że zewsząd lasy otaczają miasto. Znajduje się tam wielka ilość najwyborniejszych owoców. Dlatego też Kazimierz Wielki i inni królowie przybywali do Sandomierza, aby zażyć powietrza i uciechy. Powaby miejsca zwiększa ogłada obywateli, a także różne przyjemności. Znajdziesz tam bowiem znakomitych lekarzy, muzyków, różne gatunki napojów, wesołe duchowieństwo, niewiarygodną obfitość ryb, miodu, łososi, dziczyzny, zboża oraz innych specjałów.” Najwięcej chyba frajdy sprawiło wszystkim przejście podziemną trasą turystyczną - powstała ona współcześnie w wyniku połączenia sąsiadujących ze sobą piwnic ośmiu kamieniczek. Jak dowiedzieliśmy się od przewodnika w przeszłości (między XIII a XVII wiekiem) te wielopoziomowe piwnice służyły kupcom sandomierskim jako magazyny do przechowywania niektórych towarów handlowych. Długość trasy wynosi ok. 500 metrów, a najniżej położona komora leży na głębokości 12 m. Zwiedzanie trasy trwa zazwyczaj 40 minut i stanowi niezwykłą atrakcję. Wyjątkowym wydarzeniem było pokonanie tego podziemnego tunelu przez naszego kolegę Tomka z IV klasy, który na co dzień zmuszony jest poruszać się na wózku, podczas wycieczki szkolnej towarzyszyła mu mama - to właśnie dzięki jej poświęceniu oraz ofiarnej pomocy starszych kolegów z kl.VI, pomimo pewnych obaw ze strony pracowników obiektu o komfort i bezpieczeństwo ucznia, Tomek dzielnie przebył całą drogę i najprawdopodobniej został pierwszym niepełnosprawnym chłopcem, który tego dokonał! Brawo! Obawy te wynikały głównie z faktu, iż korytarz na trasie jest miejscami dość wąski, dodatkowo prowadzi on raz w górę, raz w dół, a po drodze wielokrotnie trzeba jeszcze pokonywać strome schody… Na koniec dnia pełnego wrażeń zrobiliśmy sobie pamiątkowe zdjęcie grupowe przed sandomierskim ratuszem i wyruszyliśmy w drogę powrotną do domu. Była to bardzo udana wycieczka.